Rouwkaart in meerdere talen: zo maak je een versie voor elk land

Je hoeft de kaart maar één keer op te maken. Daarna dupliceer je hem, pas je alleen de tekst aan, en stuur je een aparte link naar familie in Engeland, Polen of Marokko. De opmaak blijft precies hetzelfde.

Rouw trekt zich niets aan van grenzen. Wie in Nederland woont maar familie heeft in het buitenland, wil iedereen bereiken op een manier die vertrouwd voelt. Een Engelse mededeling voor de neef in Londen. Een Arabische versie voor opa in Casablanca. Een Pools bericht voor de schoonfamilie in Warschau. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn.

Hieronder vind je uitleg over hoe je snel een tweede (of derde) taalversie maakt, en wat er per land en cultuur typisch op een rouwkaart staat. Gebruik de snelkoppelingen om direct naar de taal te gaan die je zoekt.

Eerst: hoe maak je een tweede taalversie?

In rouwkaarten.online staat bij elke kaart een menu met drie stippen (⋮). Als je daarop klikt, zie je de optie Dupliceer. Dat maakt een exacte kopie van je kaart, inclusief de foto en opmaak. Alleen de tekst pas je daarna aan.

Zo werkt het stap voor stap:

1. Ga naar je kaartenoverzicht en open het menu met drie stippen (⋮) naast de kaart die je wil kopiëren.
2. Kies Dupliceer.
3. Er verschijnt een nieuwe kaart, los van de originele, met een eigen deellink.
4. Klik op Bewerk webpagina om de teksten aan te passen naar de nieuwe taal.
5. Sla op en deel de nieuwe link met de ontvangers voor wie deze versie bedoeld is.

De twee versies staan los van elkaar. Wat je in de ene kaart aanpast, heeft geen invloed op de andere. Je kunt zo veel taalversies aanmaken als je wil. Elke keer kost het alleen de tijd van het vertalen.

Heb je ook voor andere culturele gebruiken iets aan te passen, zoals de naam van een moskee of de vermelding van een kerkdienst? Dat doe je gewoon in de tekst van de kopie. De rest van de kaart blijft staan.

Engels — voor familie in het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten

Engelstalige rouwkaarten klinken anders in de VS dan in het VK. De toon verschilt duidelijk, ook al is de inhoud vergelijkbaar.

Verenigd Koninkrijk — formeel en ingetogen

De Britse toon is terughoudend. Emotie is er wel, maar hij wordt niet uitvergroot. Het woord “death” wordt vaker rechtstreeks gebruikt dan in de VS — dat is geen onverschilligheid, maar een andere omgang met directheid.

“It is with great sadness that we announce the death of [naam].”

“[Naam] passed away peacefully on [datum], aged [leeftijd].”

“The funeral service will take place at [locatie] on [datum] at [tijd].”

Soms staat er ook een verzoek om bloemen achterwege te laten en in plaats daarvan een donatie te doen aan een goed doel: “Family flowers only. Donations may be made to [naam organisatie].”

Verenigde Staten — persoonlijker en warmer

De Amerikaanse toon is iets opener. “Celebration of life” is een veelgebruikt begrip, en soms heet de uitvaart letterlijk zo. De nadruk ligt vaker op het leven van de overledene dan op het verlies zelf.

“It is with deep sadness that we share the passing of [naam].”

“In loving memory of [naam], who touched so many lives.”

“A celebration of life will be held on [datum] at [locatie].”

Let op de datumnotatie: in het VK schrijf je 14 November 2025, in de VS is dat November 14, 2025. Een klein detail, maar het valt op als het niet klopt.

Duits — voor familie in Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland

De Duitse rouwkaart is traditioneel en formeel. Informele taal hoort er niet bij. De mededeling volgt een vaste volgorde: aankondiging, gegevens van de overledene, praktische informatie over de dienst.

“In tiefer Trauer geben wir bekannt, dass [naam] am [datum] von uns gegangen ist.”

“Wir nehmen Abschied von unserem geliebten [naam].”

“Die Trauerfeier findet statt am [datum] um [tijd] Uhr in [locatie].”

Soms sluit de kaart af met een kort citaat of een gedachte, maar dat hoeft niet. De structuur mag sober zijn.

Frans — voor familie in Frankrijk, België of Zwitserland

De Franse rouwmededeling heeft een bijna rituele openingszin die vrijwel altijd terugkeert. Je kunt hem veilig gebruiken, ook als je de rest van de tekst iets vrijer formuleert.

“Nous avons la douleur de vous faire part du décès de [naam].”

Of iets moderner:

“C’est avec une profonde tristesse que nous vous annonçons le décès de [naam].”

Daarna volgt de praktische informatie:

“La cérémonie funèbre aura lieu le [datum] à [tijd] en l’église / au crématorium de [locatie].”

Turks — voor familie in Turkije of Turkse gemeenschappen

Bij Turkse ontvangers, zeker binnen islamitische families, zijn religiëuze formuleringen geen optie maar een verwachting. Het weglaten ervan kan als koud of respectloos worden ervaren, ook door mensen die zelf niet streng gelovig zijn.

“Sevgili [naam]’ı rahmetle anıyoruz.”
(Wij herdenken de geliefde [naam] met mededogen.)

“Allah rahmet eylesin.”
(Moge God genade hebben met zijn/haar ziel.)

Als er een begrafenisdienst in een moskee plaatsvindt, vermeld je de naam van de moskee en het tijdstip:

“Cenaze namazı [naam moskee] Camii’nde [datum] günü saat [tijd]’de kılınacaktır.”
(De begrafenisdienst vindt plaats in de [naam] moskee op [datum] om [tijd].)

Arabisch — voor familie in Marokko, Algerije of andere Arabischsprekende landen

Een Arabische rouwkaart opent traditioneel met een koranvers. Bij islamitische families is dat vanzelfsprekend, maar ook voor veel niet-religiëuze ontvangers uit Arabischtalige landen is het een vertrouwd teken van rouw.

Inna lillahi wa inna ilayhi raji‘un
(Wij behoren toe aan God en tot Hem zullen wij terugkeren. — Koran 2:156)

Daarna volgen de naam van de overledene en de praktische informatie over de begrafenis.

Arabisch schrijft van rechts naar links. Als je Arabische tekst plakt in de kaart, controleer je even in de preview of de uitlijning klopt.

Pools — voor familie in Polen of Poolse gemeenschappen

Polen heeft een sterke katholieke begrafenistraditie. De kerkdienst staat bijna altijd vermeld op de rouwkaart.

“Z głębokim żalem zawiadamiamy, że odszedł / odeszła [naam].”
(Met diepe droefheid melden wij dat [naam] ons heeft verlaten.)

“Msza święta żałobna zostanie odprawiona w kościele [naam kerk] dnia [datum] o godzinie [tijd].”
(De heilige dodenmis wordt opgedragen in de kerk van [naam] op [datum] om [tijd].)

Optioneel kun je afsluiten met:
“Cześć Jego / Jej pamięci.” — Eer aan zijn/haar nagedachtenis.

Meer dan taal: kleine details die het verschil maken

Naast de taal zijn er per land kleine gewoonten die je kunt meenemen in de tekst. Geen verplichtingen, maar ze laten zien dat je weet hoe het gaat.

• VS: de uitvaart heet soms een “celebration of life” in plaats van een begrafenis of dienst.
• VK: een verzoek om donaties in plaats van bloemen is gebruikelijk.
• Turkije: de naam van de moskee en het tijdstip van de begrafenisdienst worden verwacht.
• Marokko / Arabischsprekend: het koranvers als openingsregel is een erkend teken van rouw.
• Polen: de naam van de kerk en de mis horen erbij.

Al die details pas je aan in de tekst van de kopie. De opmaak hoef je niet opnieuw te maken.

Twijfel je over een formulering in een taal die je zelf niet goed beheerst? Vraag iemand uit de gemeenschap om even mee te kijken. Dat kost weinig tijd en voorkomt dat er iets staat dat onbedoeld verkeerd klinkt.

---